Edebiyat Atölyesi: Rüya Kapanı

Geceler, içinden hiç çıkılmaz bir haldeyken
düşüncelerimin karanlık diplerinden,
hislerimin acı üzüntüsünden kaçmaya çalışıyorum.
En başarılı kaçışım:
O hayallerimdeki kişi olduğum rüyaların içinde olabilmek.

Öyle rüyalar ki
İnsana sabah uyandığında
ne harikaydı diye yüzünde güller açtırırken
saniyesinde keşke devam etse diye
daha fazla uyumak istediğin
ama artık uykunun o derin kollarından ayrılmış
aynı rüyanın devamının ne olacağını bilemeyip
gerçek dünyanın içine düşmenin hüsranlığıyla karşı karşıya bırakır.

Öyle rüyalar ki
Karanlığın içindeyken ansızın aydınlığı bulduğun
ama kaybolup gideceğini bildiğin üzere
ve ne zaman geleceği belli olmayan.

O rüyalar kabusa dönüştüğü zaman, uyandığında
işte gerçek dünyana kavuşmanın asıl  ferahlığını yaşarsın.
Ve aslında tüm rüya ve kabusların sonunda
umarsın ki gerçek hayatın gördüğün rüyalardan daha güzel ve yaşanılası olsun.

Yaşanılası hayatlara kavuşmanın
ve tüm bilincinle hayatın her anını değerli kılman
kendi farkındalığını bulup kendini her şeyinle sevmen dileğiyle.

YORUMLAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.